AKTIVNOSTI:

  • Obilazak Hrama Svetog Save.
  • Šetnja Knez Mihailovom ulicom.
  • Šetnja Kalemegdanom.
  • Šetnja Skadarlijom.
  • Krstarenje Savom i Dunavom.

OPIS:


→ Hram Svetog Save u Beogradu je najveći srpski pravoslavni hram, najveći pravoslavni hram na Balkanu. On se nalazi u istočnom delu Svetosavskog trga, na opštini Vračar, u Beogradu. Podignut je na mestu za koje se smatralo da je Kodža Sinan-paša 1594. godine spalio mošti Svetog Save, osnivača Srpske pravoslavne crkve. Izgradnja hrama je finansirana dobrovoljnim prilozima, kao i plaćanjem doplatnih poštanskih markica. Nedaleko od hrama je parohijski dom, a tu će se nalaziti i predviđena zgrada patrijaršije. Ovaj spomen-hram predstavlja organski deo savremene živopisne siluete Beograda, čineći jedno od njegovih glavnih obeležja.

Ispod poda hrama je izgrađena crkva Svetog cara Lazara, ukupne površine oko 1.800 m², sa riznicom Svetog Save i kriptom patrijarha Srpske pravoslavne crkve, u koju je planirano da se sahranjuju upokojeni patrijarsi. Osim bogosluženja, crkva je planirana za mnogobrojne kulturne manifestacije.


→ Knez Mihailova ulica Svi putevi vode do glavne ulice Beograda! Retko koja se poseta glavnom gradu završi bez posete glavnoj ulici. Bilo da dolaze turistički ili žive u Beogradu, ljudi će sigurno, šetajući se glavnim gradom, posetiti uži centar i naravno njenu najpopularniju ulicu – Knez Mihailovu. Knez Mihailova ulica je najpoznatije beogradsko šetalište, čuvar tradicije i impozantne istorije grada, kao i glavno stecište svih posetilaca. Ne možete otići iz Beograda a da je ne posetite, ne osmotrite dobra stara kulturna zdanja ili ne pazarite u nekoj od prodavnica poznatih brendova. Ovo srce grada u sebi čuva spomenike od velikog kulturnog značaja, kao i priču dugu vekovima, za koju verovatno mnogi ne znaju. Nazvana prema knezu Mihailu Obrenoviću, koji je na presto stupio prvi put 26.juna 1839. godine, Knez Mihailova ulica je jedna od najstarijih i najcenjenijih znamenitosti grada. 


→ Šetnja Skadarlijom Vijugava ulica kojom plovi duh starih vremena, a nagomilani koraci boema, glumaca i pesnika koji banče do duboko u noć i dalje gromko odzvanjaju kaldrmom u centru vekovnog Beograda. Skadarska ulica, načičkana čuvenim kafanama, ostaje simbol grada na ušću dveju reka. Mala riznica snova koju svakoga dana obiđe 20.000 ljudi, predstavlja nezaobilaznu destinaciju za svakog posetioca grada koji želi da upije mirise davnašnjeg doba i kazaljke časovnika vrati unazad. Međutim, legenda o Skadarliji svoju ogromnu ulogu u istoriji Beograda duguje skromnom početku, igri slučaja i industrijskom napretku grada. Skadarlija je najverovatnije jedina beogradska ulica koja je odolevala različitim vetrovima vremena.  

Svoje ime promenila je samo jednom u istoriji. Naime, tokom austro-ugarske okupacije Beograda, za vreme Prvog svetskog rata, zvala se Ružina ulica. Međutim, ali odmah posle oslobođenja, vraćen je stari naziv. U dobijanju epiteta “boemska četvrt” Skadarliji, u periodu pre Velikog rata,  najviše su doprinele poznate ličnosti tog doba koje su živele u ovoj ulici ili njenoj blizini. Među njima su istaknuti književnici: Đura Jakšić, Jovan Jovanović Zmaj, Antun Gustav Matoš, Bora Stanković, Branislav Nušić, Dragomir Brzak, braća Vojislav i Žarko Ilić. Skadarlija je bila dom i glumcima Miloradu Gavriloviću, Čiča Iliji Stanojeviću, Dobrici Milutinoviću, Milki Grgurevoj, Žanki Stokić i mnogim drugima.


→ Kalemegdan Najlepši je i najveći beogradski park, istovremeno je i najznačajniji kulturno-istorijski kompleks, u kojem dominira Beogradska tvrđava iznad ušća Save u Dunav. Naziv Kalemegdan odnosi se samo na prostorni plato oko Tvrđave koji je osamdesetih godina 19. veka pretvoren u park. Plato je, dok je Tvrđava bila glavno vojno uporište Beograda, služio da se neprijatelj osmotri i sačeka za borbu; zbog toga i njegovo ime potiče od turskih reči “kale” – grad, to jest tvrđava i “megdan” – polje. Turci su Kalemegdan nazivali i Fićir-bajir što znači “breg za razmišljanje”.

Preuređivanje u park otpočelo je, posle predaje Tvrđave Srbima (1867.), po naređenju kneza Mihaila Obrenovića. Idejne skice za uređenje Kalemegdana napravio je prvi beogradski urbanista Emilijan Josimović. Zelenilo je zasađeno između 1873. i 1875. godine, kada Beogradskom tvrđavom komanduje pukovnik Dragutin Žabarac, ađutant kneza Miloša Obrenovića u doba njegove druge vladavine.

Plansko uređivanje Kalemegdana počinje 1890. godine. Tada je vojska predala park Beogradskoj opštini. Ondašnji predsednik opštine Nikola Pašić odobrio je prvi kredit za uređivanje Kalemegdana od 10.000 tadašnjih dinara. Godine 1905. pristupilo se proširivanju parka, uređivanjem Malog Kalemegdana, koji se prostirao od paviljona “Cvijeta Zuzorić” do Zoološkog vrta.

Pre Prvog svetskog rata Kalemegdanski park završavao se na mestu gde su sada kamene stepenice (vode prema donjoj terasi). Zemljište iza ovih stepenica bilo je sve do 1929. godine potpuno neuređeno i obraslo u korov. Posle 1931. parkovske površine proširene su i na Gornji grad. U parku je postavljeno više spomenika poznatim kulturnim i javnim radnicima. Na Kalemegdanu su Vojni muzej, Umetnički paviljon “Cvijeta Zuzorić”, Gradski zavod za zaštitu spomenika kulture, Zoološki vrt, dečiji zabavni park, veći broj sportskih igrališta, ugostiteljskih objekata i drugo.


→ Krstarenje Savom i Dunavom Brod Sirena, kapacitet: 70 osoba (70 mesta za sedenje). Dužina broda je 17,5 m, širina 5 m. Brod je na dva nivoa: donja paluba je restoranskog tipa, potpuno u staklenim površinama tako da gosti broda u svim vremenskim uslovima imaju lep i jasan pogled na panoramu grada. Brod ima profesionalno ozvučenje i prostranu otvorenu terasu na gornjoj palubi.Dnevna tura sa zalaskom sunca u trajanju do 90 minuta pružiće potpuno drugačiji pogled na Beograd. Smena sunčevih zraka sa dekorativnom rasvetom Beograda. Imaćete priliku da sa reke vidite beogradske mostove, Kalemegdansku tvrđavu, Kulu Nebojša, ušće Save u Dunav…